Dünyanın çatısında unutulanlar sergisi çok fazla bilinmeyen Türkçe konuşan bir göçebe topluluğunu, Kırgız göçebelerinin, dünyanın en ıssız köşelerinden birinde Afganistan’da Wakhan geçidinin sınırlarındaki hikayesini ve günlük hayatını anlatıyor. Dünyanın en yüksek dağ zincirinin kenarında ayı andıran bir manzaraya sahip olan, kurak ve yabani platonun yer aldığı Küçük Pamir coğrafi konumu nedeniyle “Dünyanın Çatısı” olarak adlandırılıyor. Yerden 4200 metre yükseklikte, 1000 kişi mutlak mahrumiyet içinde hayat mücadelesi veriyor.
Fotoğrafçı Matthieu Palley 2000 yılında bir zamanlar İpek Yolu’nun güzergahında olan bu bölgeden geçerken Afgan Kırgızları ile ilk kez karşılaşıyor. Sanatçı bu topluluğu yeniden görmek üzere 2008 ve 2011 yıllarında kışın tam ortasında yola koyuluyor ve sadece donmuş Wakhan nehrinden yukarıya çıkarak ulaşılan kamplarına gidiyor. Çin sınırına kadar yürüyen sanatçı Kırgızların yaşadıkları olağanüstü koşulları resimliyor. Batılı birinin Küçük Pamir’e kış aylarında gerçekleştirdiği son ziyaret 1972 yılına uzanıyor.
